به نام خداوند جان و خرد

    مردم آگاه و آزاده

     آنگونه که خبر دارید ،در روز ۲۳/4/88 یکی از فعالین انجمن صنفی کردستان در شهرستان سقز به نام آقای حسن صالح زاده که از دبیران مسئول و خوشنام ریاضی در شهرستان سقز هستند،توسط نیروهای امنیتی بازداشت می شوند.و تاکنون در بازداشت بسر می برند.این در حالیست که هنوز خانواده ی ایشان از علت بازداشت وی بی اطلاع هستند.لازم است که به اطلاع عموم رسانده شود که حسن صالح زاده از فعالین انجمن صنفی معلمان کردستان می باشد وجز تلاش برای بهبود آموزش و ارتقاء معیشت معلمان بزه ای مرتکب نشده اند.انجمن صنفی معلمان کردستان ضمن ابراز نگرانی عمیق خود از بازداشت این معلم دلسوز از مقامات استان می خواهد ایشان را فوری و بدون قید و شرط آزاد نمایند.

همکاران فرهیخته ی سراسر کشور

    انجمن صنفی معلمان کردستان از شما می خواهد برای رهاندن خانواده ی ایشان از نگرانی و اضطراب با معلمان کردستان هم صدا شوید.

                                                  انجمن صنفی معلمان کردستان

     بنا به گزارش وبلاگ خبری انجمن صنفی معلمان استان کردستان٬ "حسن صالح‌زاده" دبیر ریاضی شهرستان سقز و از فعالین صنفی معلمان استان کردستان که چند روز پیش بازداشت شد تماس تلفنی کوتاهی از زندان مرکزی سقز با خانواده ی خود داشته است . او در طی این تماس از خانواده خواسته است وکیلی برای او اختیار کنند.

     لازم به ذکر است هنوز مشخص نیست حسن صالح زاده به چه اتهامی بازداشت شده است. با توجه به فعالیتهای صالح زاده در حوزه صنفی این نگرانی وجود دارد که بازداشت ایشان آغازی برای دور دیگری از تشدید برخوردهای امنیتی با فعالین صنفی در کردستان باشد. 

       حسن صالح زاده از فعالین انجمن صنفی معلمان کردستان در شهرستان سقز بازداشت شد. روز سه شنبه 23/4/88 مأموران امنیتی با مراجعه به آموزشگاه خصوصی متعلق به ایشان به تفتیش وجستجو می پردازند. از آنجا که صالح زاده برای پی گیری امور درمانی به یکی از شهرستانهای اطراف رفته بود موفق به بازداشت او نمی شوند. روز چهارشنبه  حسن صالح زاده با مراجعه به حراست آ.پ سقز علت بازرسی را جویا می شود اما انها ضمن اظهار بی اطلاعی از ایشان می خواهند که برای پیگیری موضوع به ستاد خبری اداره طلاعات مراجعه کند . پس از مراجعه صالح زاده به ستاد خبری ایشان بازداشت می شوند. لازم به ذکر است تا کنون دلیل بازداشت ایشان مشخص نشده است .به همسر ایشان اطلاع داده شده است که اکنون صالح زاده در زندان مرکزی بسر می برد .آقای حسن صالح زاده از دبیران موفق و خوشنام ریاضی شهرستان سقز می باشد.

منبع خبر :  وبلاگ انجمن صنفی معلمان کردستان

     جنبش اعتراضی مردم در اعتراض به تاراج ارایشان 18 روز دشوار و تلخ را پشت سر نهاده است. دهها شهید، صدها زخمی و هزاران زندانی و روان رنجور و غرور اسیب دیده مردمی که مشارکت انتخاباتی در چارچوبهای جمهوری اسلامی را پذیرفته و گمان می کردند نظام سیاسی قواعدی را که خود وضع کرده نقض نمی کند. شورای نگهبان انتخابات را تائید کرده است و فروکش کردن موج و دامنه اعتراضات خیابانی در کشور  ظاهرا نشان از ان دارد که سیاست سرکوب خشن و مشت اهنین دست کم در کوتاه مدت جواب داده است.

     شاید اینک زمان مناسبی برای طرح این پرسش باشد که چرا کردها در اعتراضات اخیر مشارکت نکرده و مناطق کردنشین در ایران به استثنای یک یا دو روز  تظاهرات در کرمانشاه روزهای ارامی را سپری کردند؟

     مفروض بحث این است که با توجه به فضای سیاسی کردستان در ایران و و نارضایتی عمومی موجود در انجا باید کردها در اعتراضات عمومی مشارکت کرده و با استفاده از فضای رادیکال موجود ضمن ابراز نارضایتی خود از وضعیت موجود و تاراج ارایشان از طرفی، علایق و مطالبات سیاسی خود را هم پیگیری می کردند. مراد از کردستان در این یادداشت استان های کردستان و کرمانشاه و مناطق و شهرهای کردنشین در استان آذربایجان غربی می باشد.

    برای ورود به بحث نخست باید قوت و ضعف مفروض اولیه خود را بسنجیم.

      تاریخ سی ساله کردستان پس از انقلاب 57 نشان می دهد که سیاسی بودن کردستان و انباشت مطالبات سیاسی کردها فرضی درست بوده و تلاش و تحرکات سیاسی رادیکال و مدنی در تمام این سالها تواما و یا مستقل در انجا دیده شده است. در دوره مورد بحث هر سال شاهد رویدادی جدید یا بازخوانی و سالگرد رویدادی بوده ایم که به تحرک سیاسی عمومی در سراسر کردستان و یا بخشهایی از ان منجر شده است.

     در تمام سالهای پایانی دهه 50، دهه 60 و سالهای اولیه ده 70 شمسی، کردستان شاهد درگیری و جنگ مسلحانه بین احزاب اپوزیسیون کرد و نیروهای دولتی بوده است. مبارزه مسلحانه ای که اگر مستظهر به حمایت تقریبا عمومی و البته غیر علنی مردم از احزاب اپوزیسیون نبود چه بسا بسیار زودتر توسط ماشین نظامی دولتی به شکست و حاشیه رانده می شد...

     هر روز ساعتها خبر و تحلیل می‌خوانم و هر روز سرخورده‌تر  از روز قبل٬ می کوشم به فردایی که باید بهتر باشد امیدوار بمانم. روز انتخابات با این فرض که موسوی برنده انتخابات خواهد بود مطلبی نوشتم اما قبل از ادیت نهایی و انتشار یادداشتم٬ ورق برگشت و سقط جنین صندوق انتخابات باعث تولد دوباره نوزاد نارس شد. پیامد این فاجعه که اعتراضات مسالمت آمیز مردم و سرکوب خونین آنان توسط نامردمانی بود که اعتراض مردم را ناسپاسی نابخشودنی و کفران نعمت "ولایت مهر و عدل" خویش می‌دانند٬ چهره واقعی گزاره "مهرورزی با بندگان خدا را " آشکار کرد.

     ظاهرا کشتن دیگران برای کسانی که "مرگ کسب و کار ایشان است" بسیار آسان است٬ سهل و ساده همچون کشتن شبانه ۵ دانشجوی بی‌دفاع در کوی دانشگاه تهران با قمه و تفنگ و ساطور٬ شجاعانه و کامیاب همچون گشودن آتش از پشت بام یک ساختمان بر مردمی که  "شعار"  می‌دهند و گلوله دریافت می‌کنند٬ و بی‌شرمانه و رذیلانه همچون کشتن "ندا"٬ "شلیر"٬ "حسین"٬ "کیانوش" و بسیاری دیگر در خیابانهای تهران و دیگر شهرهای ایران است. 

     سیاست خشونت عریان و سرکوب معترضان به هر شیوه ممکن٬ ظاهرا موفق نشان داده است و از حجم و شدت اعتراضات مردمی کاسته شده است. ده‌ها و به روایتی بیش از یکصد شهید٬ صدها مجروح و هزاران نفر بازداشت شده و روان زخم خورده ملتی که بیش از یکصد سال است جاده دمکراسی را افتان و خیزان می‌پیماید و همچنان در راه است٬ محصول اعمال قدرت نامحدود و سیاست غیر پاسخگو است. قدرتی که انتقاد از آن ناموجه و مستوجب کیفر باشد و حدود آن مقدس فرض شود خود را محق به اعمال هرگونه سیاستی می‌داند و هرگونه مخالفتی را با مشت آهنین پاسخ خواهد داد.

     همه ما کم و بیش و برخی از چهره‌های شاخص اصلاح‌طلبی (اکنون قربانی و در معرض خطر)٬ بیش و بیشتر در ایجاد فضای کنونی سهیم هستیم. سکوت در برابر اعمال غیر قانونی "قدرت" و سرکوب "دیگری" و البته گاهی مشارکت خاموش و یا آشکار در آن اعمال٬ در هر مقطعی از تاریخ سی ساله جمهوری اسلامی٬ به تدریج صاحبان قدرت مطلقه و مقدس را به این نقطه ناگزیر می‌رساند که دایره خودیها را روز به روز تنگتر کرده و در نهایت قواعد نیم‌بند بازی شبه دمکراتیک خویش را نیز نقض کرده و خودیها را نیز برنتابیده و حذف کند.  

     اکنون ما هستیم و حکومتی با خشونت عریان شده و دولتی فاقد مشروعیت که سودای قدرت دائمی دارد و الگوی "رئیس جمهور دوست و برادر هوگو چاوز" را برای حل معضل ریاست جمهوری در دوره سوم در اختیار دارد. چه خواهیم کرد با این پیچ تند در این جاده یکصد ساله دمکراسی؟ کی این مسافر به مقصد خواهد رسید و این بار به زمین خواهد نشست؟ این خونهای به ناحق ریخته شده کی دامن‌گیر خواهد شد؟

     بهاره از من دعوت کرده است که درباره دلایل عدم مشارکت مردم کرد و کردستان در اعتراضات اخیر بنویسم. خود او البته اشاره‌ای اجمالی به تحلیلهای ارائه شده در این باره کرده است. این یادداشت هم در واقع باید به موضوع فوق می‌پرداخت اما ورود به زاویه‌ای از بحث٬ پرداختن به زاویه دیگر را به حاشیه راند. هر چند در این مورد خاص حاشیه و متن هر دو واجد تاثیرات ایجابی (مشارکت در مرکز) و سلبی ( عدم مشارکت در حاشیه) بسیار مهمی هستند. به باور من عدم مشارکت مردم کرد در تحرکات اعتراضی اخیر متاثر از دلایل سیاسی٬ تاریخی و امنیتی چندی است. من می‌کوشم صورت‌بندی مناسبی از این دلایل در یاداشت بعدی ارائه دهم.